🐻‍❄️ Çocuğun Tek Başına Oyun Oynamaması

Kumlarlaoynayan çocuğun, oyun sırasında yeni fikirler ürettikçe ve uygulamaya koydukça zihinsel becerileri de desteklenmektedir. Öte yandan kum çocuğa hem tek başına hem de OyuncakSeçimi. Seçilecek oyuncak çocuğun yaşına, gelişim düzeyine, becerisine ve yeteneklerine uygun olmalıdır. Oyuncak, çocukta merak uyandırmalı, çevresini tanımasına yardımcı olmalıdır. Oyuncaklar çok karmaşık olmayıp çocuğun tek başına kullanabileceği özellikte olmalıdır. Oyuncak satın alırken cinsiyet Bu oyun aşaması tek başına oyun aşamasından çocuğun diğerlerinin oyunuyla ilgilenmesi ile ayırt edilebilinir. c- Paralel Oyun: Bu dönemde, çocuklar aynı ortamda oynarlar, aynı oyuncakları kullanırlar, ama birlikte oynamazlar ve birbirlerinden bağımsız oyunlarını sürdürürler. 3 yaş ve sonrasında, çocuğun zihinsel gelişimini destekleyecek, tek başına da oynayabileceği oyunlar seçilebilir. Hamurla, kumla, legolarla oynamak ve boyalarla resim yapmak çocuğun Örneğinyana açılabilir. Çocukların kapıyla oynamaması için kapı sabitleme kilit sistemleri kullanılarak kapı, teneffüs sırasında açılıp duvara sabitlenmelidir. TUVALET – LAVABO Tuvalete yalnız gönderilen anaokulu öğrencisi, üzerine lavabonun devrilmesi sonucu ağır yaralanabilir ya da hayatını kaybedebilir. Oyunçadırında bir çocuğun tek başına oynayabilmesi için, en az 3 yaşında olması gerekir. 3 yaşından küçük olan çocuklar anne ve babaların gözetimi, desteği ile çadır içerisinde keyifli vakit geçirebilir. 6 yaşına kadar olan oyun çadırları, küçük boyutlu olarak ifade edilir. 6 yaş ve üzeri oyun çadırları ise Fakatbazen de tek başına oynamaktan keyif alırlar. Birden fazla kişiyle oynanan zeka oyunlarının çeşitli faydası olsa da tek başına oynanan zeka oyunlarının da kendine özgü faydaları var. İlk akla gelenlerden biri çocuğun yardım almadan problemi çözmeyi kendi başına denemesi mesela. Dolayısıyla oyun, çocuğun yaşına paralel olarak bir değişim ve gelişim göstermektedir. Oyun oynama sürecinde çocuk, sosyal bir birey olarak tek başına oyundan, sosyalize olmuş oyuna doğru bir geçiş sergiler. 2 - Cinsiyet: Kız ve erkek çocukları aynı gelişimsel oyun aşamalarından geçmektedir. Tek Başına Oynanabilen En Güzel Oyunlar. Tek çocuklu ailelerin güvenle tercih edebileceği geleneksel çocuk oyunları listesine bir göz atalım:. Evdeki nesnelerle çadır kurma: Bir nevi evcilik oyunu olarak da kabul edilebilecek bu oyun, çocukların ince ve kaba motor becerileri ile planlama becerisinin gelişimine destek olur. aFlm. Çocukların çoğu video oyunlarını çok sever. Bazı oyunlar belli becerileri öğretse ve eğitici olsa da birçok çocuk elindeki oyun koluyla gereğinden çok daha fazla zaman harcıyor. Video oyunlarıyla, çocuklukta görülen obezite ve bilişsel sorunlar arasında da ilişki kurulmaktadır. Video oyunlarını çocuğuna tamamen yasaklaman gerekmez, ama bazı sınırlar koymak ve çocuğunun video oyunu oynadığı süreyi kısıtlamak için yeni aktiviteler bulmak iyi olacaktır. 1 Belirli kurallar oluştur. Net ve iyi kurulmuş kurallar, çocuğunun davranışını değiştirmede önemlidir. Çocuğuna ondan tam olarak ne istediğini anlatarak, onun kendisinden beklenen şeyi anlamasını ve kafasında bir soru işareti kalmamasını sağlamış olursun. Ayrıca, herhangi bir kural dışına çıkıldığında ne olacağıyla ilgili de net sonuçlar belirlemelisin. Çocuğunla otur ve yeni kurallar hakkında konuş. [1] “Sadece birkaç saat video oynayabilirsin ama daha fazla oynama” deme. Bu çok belirsiz bir cümle. Bunun yerine, “Okul günlerinde sadece birer saat oyun oynayabilirsin. Akşam 8’den sonra oynayamazsın.” de. Olumsuz tepkilere hazır ol. Özellikle de daha önce sınırlar konmamışsa bunu yaşamak gayet doğaldır. Öfke nöbetleri, kırıcı sözler, ağlamalar, yalvarmalar hatta tehditlerle bile karşılaşabilirsin. Sakin kalmaya çalış. Mümkünse, patlamalarını görmezden gel ve bu davranışlar için sonuçlar olduğunu yinele. 2 Doğacak sonuçlarla ilgili net ol. Çocuğunun kurallar yıkıldığında karşılaşacağı sonuçların net ve iyi tanımlanmış olması gerekir. Kuralları koyarken, sonuçlarının ne olacağını anlaşılır bir şekilde ona anlatabildiğinden emin olmalısın. Doğacak sonuçlarla ilgili belirsiz davranma, çünkü bu sadece kafa karışıklığına sebep olur. [2] Örneğin, çocuklarına “Eğer video oyunlarınızı kapatmanız gerektiğinde itiraz edip taşkınlık yapmazsanız ve akşam 8’den sonra oynamazsanız her gün bir saat oyun oynayabilirsiniz.” ve "Eğer sorun çıkarırsanız ve bir saatten fazla oynarsanız, ertesi gün oyun hakkınızı kaybedersiniz.” de. 3 Sonuçları yerine getir. Sınırları çizip sonuçları da belirledikten sonra, mutlaka onları yerine getirmelisin. Eğer çocuğunun, kuralların dışına çıktıktan sonra hiçbir sonuçla karşılaşmadan paçayı sıyırmasına izin verirsen, seni artık ciddiye almaz ve koyduğun kurallara uymaz. Çocuğun, bir kurala uymazsa, karşılığında olacağını söylediğin şeyi yaptığından emin ol.[3] Sonuçların birbiriyle tutarlı olmasını sağla. Eğer çocuk çok tatlıysa ya da hasta olmuşsa birden yumuşayabilir, şımarıkça karşılık veriyorsa daha sinirli hissedebilirsin. Ama belirlenen sonuçlar tahmin edilebilir ve açık olmalıdır. Bu, onları değiştiremeyeceğin anlamına gelmez, ama sonuçları değiştirmeyi önceden ve net bir şekilde yapmalısın, duygusal bir anda değil. Çocuğunun sağlığı ve iyiliği için video oyunlarının gerekli olmadığını ve tamamen elinden alınabileceğini unutma. Eğer çocuk sınırları koruyamıyorsa ebeveynler bazen, oyunların onlardan tamamen alınması gerektiğini unutabiliyor. 4 Bir kronometre kullan. Bir kronometre kullanarak ve çocuğa bitirmeye hazırlanması için hatırlatmalar yaparak işini kolaylaştırabilirsin. Çocuklar yaklaştığını bilseler bile değişime karşı dirençlidirler. Zamanlarının neredeyse biteceğini söyleyerek onları uyarmak, bu geçişi kolayca yapmalarına yardımcı olur. [4] Sürenin bitmesine 15 ve 10 dakika kala çocuğu uyar. Bitmesine doğru her beş dakikaya bir alarm kur. Alarm çaldığında ona “Sadece beş dakikan kaldı. Artık oyununu kaydedip çıkmaya hazırlansan iyi olur.” diye seslenebilirsin. 5 Çocuğunun her gün ödevini yapması, evdeki işlerini halletmesi ve diğer sorumluluklarını yerine getirmesi konusunda ısrarcı ol. Video oyunu oynamadan önce yerine getirmesi gereken bazı sorumluluklar olmalı. Bunlar ödev ve evdeki diğer işler de dahildir. Tüm sorumluluklarını yerine getirdikten sonra oyun oynamaya hak kazanırlar. Çocuğun video oyunlarını, ödevini bitirmenin ve işlerini yapmanın sonucu olarak kazandığı bir ödül olarak görmesini sağlamalısın. Bu kural evde daha yeni yeni oturmaya başlarken biraz dirençle karşılaşmaya hazır ol. 6 Video oyun sistemini evdeki ortak bir alana yerleştir. Çocuğunuzun oyun oynama alışkanlığını sınırlandırmanın ve onu gözlemleyebilmenin iyi bir yolu, oyun sistemini yatak odasına değil de ortak bir alana kurmaktır. Bu şekilde kural koyman ve bu kuralların uygulanmasını sağlaman daha kolay olacaktır.[5] Bir oyun konsolunu çocuğun odasına yerleştirmek, ona izlenmediği zamanlarda fazlasıyla özgür olma imkanını tanır. Buna ek olarak, konsolun yatak odasında olması, özellikle de kurallara uymakta zorlanan küçük çocuklar için çok cezbedici olabilir. 1 Video oyunlarını bırakması için çocuğunla birlikte çalış. Video oyunu oynadığı süreyi kısıtlama sürecine çocuğunu da dahil et. Çok heyecanlı olan ya da okul günlerinde uzun süren bazı belli oyunları oynamaması gerektiğinden bahset ya da oyun kurallarına uyduğunda uygulamak için bir ödül sistemi geliştir.[6] Örneğin çocuğunla, yeterli zaman yoksa yeni bir seviyeye geçmek için uğraşmaması gerektiğini konuşabilirsin. Bunun yerine, hafta sonu için daha fazla zaman kazanmış olur. Bir hafta, bir ay ya da daha uzun bir süre kurallara uymamazlık etmediğinde ne gibi ödüller olabileceğiyle ilgili çocuğunla beyin fırtınası yapabilirsin. Ödül olarak daha fazla süre video oyunu oynamayı belirleme. Bunun yerine, ikinizin de üzerinde anlaşabileceği başka eğlenceli ödüller bulabilirsin. 2 Video oyunlarına ayrılan süreyi yavaş yavaş azalt. Video oyunlarını tamamen bırakmak yerine, yavaş yavaş çocuğunun oynayabileceği süreyi kısmaya çalış. Örneğin, eğer çocuklar okuldan sonraki tüm zamanını oyunda harcıyorsa, bunu bir ya da iki saatle sınırla. Video oyunu oynadığı süreyi niye kısıtladığını ona açıkla, ama bu aktiviteyi yapmasına saygı duyduğunu ve hala oynamalarını istediğini göster.[7] Örneğin, “Sana oyunu bırakmanı söylediğimde kızıyorsun ve patlamalar yaşıyorsun. Son birkaç ayda, video oyunları yüzünden notların çok düştü. Bu kabul edilemez bir durum. Hala oyun oynayarak eğlenmeni istiyorum ama her gün ne kadar oynayacağını sınırlamamız lazım.” diyebilirsin. Video oyunlarını tamamen kesmek, çok büyük olasılıkla geri tepecektir. Eğlendiği bir şeyi tamamen elinde almaya değil, çocuğunun davranışını sınırlamaya ve düzenlemeye çalışıyorsun. 3 Bir geçiş düzeni oluştur. Video oyunu süresini tamamen bitirmek zor olabilir ve çocuk bu moda kolayca geçmeyebilir. Video oyununun bitme süresini gösterecek fiziksel bir aktivite belirlemesine yardımcı ol. Bunu yapmak, onun video oyunu olmayan dünyaya geçişe alışmasını sağlar.[8] Örneğin, bu değişimi belli eden özel bir dil kullanabilirsin. “Dikkat dikkat. Hayal dünyasından yer yüzüne çağırılıyorsunuz. Hoş geldiniz!” gibi cümleler kullanabilirsin. Fiziksel bir belirleyici bul. Ona bir bardak su ver, onunla gerinme hareketleri yap ya da birkaç kez sıçrama yap. 4 Aile zamanı oluştur. Tüm ailenin birlikte yapacağı bir aktivite belirleyerek, çocuğun video oyunlarından uzaklaşmasını sağla. Aileyle geçirilen zaman, tercihe bağlı olmamalı ve ebeveynler ve çocukların hepsi dahil olmak üzere tüm aile üyeleri bu zamanda birlikte olmalıdır.[9] Yapılan aktiviteyi bazen çocuğun seçmesine izin ver, böylece istediği bir şeyi yaptığını hissetmiş olur. Yapmak istemediği bir şeye zorlamak onu bunaltabilir. Sana akşam yemeğini hazırlarken yardım etmesini isteyebilirsin ve aile yemeklerini her akşam bir rutin haline getirebilirsin. Birlikte yürüyüşe çıkın, bisiklet sürün, kutu ya da kart oyunları oynayın ya da ailecek film gecesi düzenle. Aile aktivitelerine katılmamanın karşılığı olarak cezalar belirleyebilirsin. Örneğin, bir aile etkinliğine katılmazsa, bir saatlik video oyunu zamanını kazanamaması gibi. 5 Çocuğuna, oyununu kaydetmesi için yardım edin. Çoğu küçük çocuk, oyun özelliklerini bilmeyebilir ve kaydetme işlemiyle ilgili yardıma ihtiyacı olabilir. Eğer oyunu kaydederse ve tüm emeklerinin boşa gittiği hissine kapılmazsa, sana, oyunu bitirmekle ilgili zorluk çıkarma ihtimali de azalır. Çocuğuna, birçok oyunun bir oturuşta bitmeyeceğini, hatta bitmesinin onlarca belki yüzlerce saat sürdüğünü anlat. Onun, oyunun zamana yayılması gerektiğini anlamasını sağla. Ayrıca, çocuğunun sana oyunda yaşadığı zorlukları ve seviyeleri anlatmasını sağlayarak, bunu bir öğrenme etkinliğine de dönüştürebilirsin. Zaman dolduğunda, kaydetme ekranına gelene kadar bekle ve eğer kendi başına kaydedemeyecek kadar küçükse ona yardım et. Eğer oyunu kaydederken belirlenen süreyi aşarsa, ertesi günkü oyun saatinden bu süreyi düş. Eğer bu devam ederse, kurallara uymadıkları için ayrıcalıklarını geri alabilirsin.[10] 1 Çocuğunu başka aktiviteler yapması için teşvik et. Video oyunları çocukların kendilerini eğlendirebileceği tek şey değildir. Yapabilecekleri birçok şey vardır, özellikle de her zaman video oyunlarına başvurmazlarsa. Çocuğunu, başka hobiler bulması için teşvik et ve eğer bir şeyler düşünürse sen de birkaç tane öner.[11] Örneğin, çocuğun başka oyuncaklarla oynayabilir, bir oyun sergileyebilir, müzik yapabilir, film izleyebilir, kitap okuyabilir, dışarıda oynayabilir, resim çizmek, yazı yazmak ya da el işleri gibi yaratıcı aktivitelerde bulanabilir ya da kutu veya kart oyunları da oynayabilir. ”Yapacak başka bir şey olmadığını” söyleyerek video oyunu oynamak istediğinde ona hayır demekten korkma. Çocuğu oyalamak için video oyunlarına sığınma, fark etmeden alışkanlık haline getirebilirsin. 2 Çocuğun sosyal aktivitelerde bulunmasını sağla. Oyun oynamak yalnızlaştıran bir aktivitedir. Çocuğunu, eğlenebileceği sosyal aktivitelere katılmaya teşvik et. Onun için bir etkinlik seçmek yerine, sevebileceği bir sosyal aktivite bulmak için birlikte beyin fırtınası yapın.[12] Mahallendeki çocuk aktivitelerini deneyebilirsin. Gençlik kulüpleri, halk eğitim merkezleri ve kütüphaneler bazen çocuklar için aktiviteler sunabilmektedir. Tiyatro, resim ya da çizim dersleri gibi yerel sanat aktivitelerini araştır. Ayrıca bilgisayar, yapı-inşa ya da başka el becerisi geliştiren programlara da bakabilirsin Eğlenceli spor aktiviteleri de çocuklar için uygun olabilir ama çocuğunu asla istemediği bir spor yapmaya zorlamamaya dikkat etmelisin. 3 Çocuğun fiziksel aktivitelere katılmasını destekle. Video oyunları durgun aktiviteler olduğu için fazla video oyunu oynamak çocuklarda obezite gibi durumlara sebep olabilir. Çocuğunun daha aktif olması için, eğlenebileceği fiziksel aktivitelerde bulunmasını sağlayabilirsin. Ne yapacağını çocuğun kendisinin seçmesini sağlamak çok önemlidir. Eğer çok istediği bir aktivite yoksa yeni şeyler denemesini teşvik etmelisin.[13] Çocuğun bisiklet sürmeyi, kaykayla kaymayı, dans etmeyi, dövüş sanatlarını, yüzmeyi ya da dışarıda oynamayı sevebilir. 1 Video oyunları için kabul edilebilir bir süre belirle. Herkesin ne kadar video oyununun kabul edilebilir olduğuyla ilgili farklı bir fikri olabilir. Haftanın her günü için uygun bir süre belirle. Bazı aileler, hafta içi oyun saatini bir saat hafta sonu ise birkaç saat olarak belirlemeyi seçerken bazıları da tamamen video oyunlarını yasaklamayı seçmektedir.[14] Birçok sağlık ve gelişim uzmanı, çocukların televizyon ya da bilgisayar karşısında günde iki saatten fazla vakit geçirmemesini önermektedir. Nasıl süre kısıtlamaları ayarlayacağını bulmaya çalışırken ve kabul edilebilir video oyun süresini ayarlarken bu bilgiyi hesaba kat. 2 Video oyunlarına bağımlılığı işaret eden durumları bil. Bazı çocuklar gerçekten video oyunu bağımlısı olabiliyor. Bazı çocuklar, aileden ve arkadaşlardan uzaklaşma gibi davranışsal, duygusal ve fiziksel belirtiler gösterebilirler. Çocuklarda bu durumun ortaya çıkmasına karşın ailelerin, hangi işaret ve belirtilerin bağımlılıkla ilgili olabileceğini bilmesi çok önemlidir.[15] Örneğin çocuğunuz, oynamayı bırakmakta zorlanıyor ya da oyun oynamadığında sinirli ve üzgün olup diğer aktivitelere ilgi duymuyor olabilir. Oyun oynamadığında keyifsiz ya da depresif de olabilir. Ayrıca kişisel temizliğine dikkat etmeyebilir, uyku bozukluğu, sırt ve kol ağrısı çekebilir. 3 Eğer herhangi bir sorun olduğunu düşünürsen bir doktorla iletişime geç. Eğer çocuğunun video oyunlarına bağımlı olduğunu düşünürsen ve bunu sınırlamaya çalışmana rağmen bir değişiklik olmuyorsa, profesyonel birinden yardım alman gerekebilir. Çocuğun kendi doktoru ya da bir psikolog sana yardım etmek için uygun olabilir ve sınır koymada ve çocuğun davranışlarını olumlu yönde değiştirmede sana yardım edebilir.[16] Eğer çocuk, video oyunlarına erişimi kısıtlandığında sinirli ve şiddet içeren şekilde davranıyorsa, bu seçenek iyi olabilir. Eğer bir şeylere zarar vermeye meyilli, agresif ya da tehdit edici davranışlar gösterirse, bir psikoloğa görünmesi gerekebilir. Bu wikiHow makalesi hakkında Bu sayfaya defa erişilmiş. Bu makale işine yaradı mı? Çocuğunuzun tek başına oyun oynamayı tercih etmesi bir problem olmak zorunda değildir. Bu yazımızda ne zaman endişelenmeniz gerektiğini çocuğunuz diğer çocuklar ile sosyalleşmek yerine tek başına oyun oynamayı tercih ediyorsa? Bu bir problem midir? Endişelenmeli misiniz? Bu soruların tek bir cevabı olmasa da, aşağıda bu problemi ele alacağız. Her şey, söz konusu çocuk ve içinde bulunduğu durum ile ilgili çeşitli faktörlere oyun, özellikle de çocukların dünyayı ve etraflarındaki çevreyi keşfetmeye başladıkları yaşamın ilk yıllarında, her çocuğun doğru bir şekilde gelişmesi için gereklidir. Genel olarak, üç yaşında, oyunun dinamikleri değişir. Bu anlamda çocuklar tek başına oyun oynamalarının yanı sıra başkalarıyla oynamaya da ilgi göstermeye sadece tek başına oyun oynamak istiyorsa, ne zaman endişelenmeniz gerektiğini öğrenmek için okumaya devam Oyunun FaydalarıTek başına oyun oynayan çocuklar genellikle yüksek düzeyde bir yaratıcılık ve hayal gücü geliştirme eğilimindedir. Bunun nedeni, oyuncaklarının ya da kendilerinin pek çok macera yaşadığı hikayeler icat etmeye bireysel oyun yoluyla çocuklar kendilerini tanırlar ve kendi ilgi alanlarını keşfederler. Dahası, her gün eğlenmek için geniş ve çeşitli bir iç dünya inşa etmeyi de tür bir oyunun bir başka avantajı da çocukların çevreleri ile yalnız bir şekilde ilişki kurarak daha fazla özerklik ve bağımsızlık kazanmalarıdır. Dahası, her zaman tüm kararları veren ve bunların sonuçlarını üstlenen onlardır. Bütün bunlar, sorumluluğun gelişmesi ve problem çözme açısından çok bireysel oyun çocuk gelişimi için çok zenginleştiricidir, ancak bu çocukların her zaman tek başına oyun oynamaları gerektiği anlamına gibi, bu tür oyunlar küçüklerin büyümesi ve öğrenmesi için çok önemlidir. Ancak aynı yaştaki diğer çocukların eşliğinde oynamak da öyledir. Bunun nedeni, başkalarıyla oynamanın empati, işbirliği, müzakere ve takım çalışması gibi belirli sosyal becerileri ve değerleri edinmelerinin en iyi yolu olmasıdır.“Oyun, öğrenmeye ara vermez. Oyun; sonsuz, keyifli, derin, ilgi çekici, pratik bir öğrenmedir. Bir çocuğun kalbine açılan kapıdır!” – Vince Gowmon –Çocuğum Tek Başına Oyun Oynamayı Tercih Ediyor, Endişelenmeli Miyim?Çocuğunuz akranlarıyla oynamak yerine tek başına oyun oynamayı tercih ederse, prensip olarak, aşırı endişelenmemelisiniz. Bu sadece bir evre çocuğun farklı olduğunu ve kendi hızıyla gittiğini unutmayın. Şu anda çocuğunuz başkalarıyla ilişki kurma konusunda hevesli olmayabilir. Ancak zamanla, sosyalleşmede zorluk birlikte; çocuk teneffüste, parkta, doğum günü partilerinde ve benzeri durumlarda sürekli olarak diğer çocuklarla oynamaya isteksiz olduğunda durum bir sorun olarak kabul edilebilir. Bu durumlarda, bunun neden gerçekleştiğini bulmak önemlidir. Bunun nedeni utangaçlık, sosyal beceri eksikliği ya da hemen ele alınması gereken daha ciddi başka nedenler nedenle, çocuğunuz bireysel oyunu tercih ediyorsa, dengeli olduğu ve başkalarıyla oynama fikrine karşı sıklıkla olumsuz davranışlar göstermediği sürece endişelenmenize gerek ve Tek Başına Oyun Oynamanın ÖnemiKısacası, şimdiye kadar gördüğümüz gibi, çocuklar oyun yoluyla yaşam için yararlı olan çok sayıda yetkinlik ve beceri kazanırlar. Hatta ünlü İtalyan düşünür, psiko-pedagog ve karikatürist Francesco Tonucci de şunu belirtir“Hayatta öğrenilen en önemli şeylerin tümü oyun yoluyla öğrenilir.”Bir anne ya da baba olarak, bu cümleyi her zaman aklınızda tutmalı ve çocuğunuzun hem bireysel oyundan hem de grup oyunundan zevk aldığından emin olmalısınız. Hiçbir tür diğerinin yerini almamalıdır; daha ziyade her ikisi de birbirini nedenle, her iki oyun türünü de teşvik etmek önemlidir. Bu şekilde çocuğunuz, her bir oyun türünün doğru bilişsel ve duygusal gelişimi için sunduğu avantajlardan çekebilir ... Çocuklar genellikle uyumayı sevmezler, uyumamak için çaba sarf ederler. Küçük bir çocuk için uyku ve ölüm kavramları benzerdir. Oysa erken çocukluk döneminde, bebek ve çocukların gelişiminde uyku çok önemlidir. Bebeklik döneminin en büyük zorluklarından biri de, bebeğin uyku düzenidir. İlk aylarda bebekler sıkça uyanmaktadırlar, 1 yaşın sonuna doğru ise nedensiz herhangi bir sağlık nedeni olmaksızın gece uyanmaları devam ediyorsa çocuk uyandıktan sonra çocuğa nasıl müdahalede bulunulduğunun fark edilmesi önemlidir. Ebeveyn yaklaşımı abartılı sevgi göstermek, oyun oynamak, anne babanın çocuğu yatağına alması çocuğun gece uyanmalarını pekiştirebilir. İlk 6 altı aydan sonra çocuğun oyun, dinlenme, beslenme saatlerinin gündüze çekilmesi önemlidir. Bebeklik döneminde uyku düzeni sağlamak, ileriki dönmelerde yaşanabilecek sorunların daha kolay atlatılmasını Yaşına Göre Uyku Gereksinimi Ne Kadardır?Çocuğun yaşına göre uykuya gereksinimi değişmektedir. Özellikle ilkokul öncesi çocuklarda uykunun önemi daha da fazladır. 3-5 yaşında bir çocuk için 13-14 saat iken, 6-8 yaşındaki bir çocuk için 10-12 düzenli uyku alışkanlığının kazandırılması önemlidir. 4-5 aylıktan başlayarak çocuğun aynı yerde ve saatte yatırılması uyku alışkanlığını kazanılmasını kolaylaştıracaktır. Uyku alışkanlığının kazanılması iki yıldan daha uzun bir süreyi kapsamaktadır. Anne babanın kararlı tutum sergilemesi bu alışkanlığın kazanılmasına yardımcı Uyku Problemleri“Çocuğun Uyku Uyumak İstememesinin Birtakım Nedenleri Olabilir”Kontrol ihtiyacı Anne babasının baskıcı tutumuna karşı olarak çocuk uyku uymayı dönemde anne babanın tutumu Uyku ortamının, saatlerinin sürekli değişmesi, çocuğun kaygısını arttırabilir. Düzensizlik ileriki yaşlardaki uyku alışkanlıklarını yetersizliği veya yokluğu Bebeğin taleplerini anlayamayan veya bebeğin talepleri karşısında yetersiz kalan, ruhsal sorun yaşayan annenin tutumları da bebeğin uyku alışkanlığını çekme isteğiAile içi şiddet, anne-baba kavgaları Anne-baba kavgaları çocukta travma etkisi yaratarak korkulara yol açarak uyku sorununa sebep korkusu Çocuğun hayal gücü çok güçlüdür. Hayali arkadaşlar, ürkütücü senaryolar kurabilir. Çocuk gerçek ve fantezi arasındaki farkı ayırt edemeyebilir. Yatağın altından canavar çıkacağını, karanlıkta bir şeylerin üstüne doğru geldiğini, kötü insanların onu kaçıracağını söyleyerek uyumaya 2-5 yaş arasında çocuklarda görülebilir. Çocuk çoğu zaman kabus gördüğünde uyanmaz, uyandığında kabus gördüğünü anımsar, ancak anlatamaz, tanımlayamaz. Çocuklar kötü rüyalar, kabuslar görmemek için de uyumaya direnç Terörü 5-12 yaş arasındaki çocuklarda daha sık görülmektedir. Çocuk gecenin ilerleyen saatinde ağlayarak uyanmaktadır. Nefes almasında sıklaşma, aşırı derecede terleme, büyük bir korku hali, görülmektedir. Ancak sorulduğunda hiçbir şey hatırlamamaktadır. Bu durumun birçok nedeni olabilir. İstenmeyen, korkutan, kaygılandıran bir durum yaşamış 5-15 yaş çocukları arasında uykuda yataktan kalkma yürüme durumuna sıklıkla duygusal ihtiyaçlarının karşılanmamasıÇocuğun bir hastalığının olması Çocuğun baş ettiği herhangi hastalık veya ilaç tedavisi görüyor olması da uyku düzenini Uyku Bozukluğu ve ÖnerilerUyku Alışkanlığının Kazandırılması İle İlgili ÖnerilerUyku alışkanlığının kazandırılması için anne babanın fikir birliği önemlidir. Anne baba kararlı ve tutarlı olmalıdır. Çocuk başlangıçta uyumak istemeyebilir, tek başına yatmak istemeyebilir. Bu, beklenen bir süreçtir. Bu durum karşısında anne baba paniğe kapılmamalı, kararlı bir duruş yaşam düzenine de uygun olarak çocuğun tutarlı bir uyku saatinin olması önemlidir. Bu uyku saati eve gelen misafirler ve yapılan ziyaretlerde mümkün olduğu kadar değişmemelidir. Bebekler uyku düzeni konusunda anne babalarını model alırlar. Anne babası geç saatte uyuyan bir bebek bir süre sonra durumu algılayınca anne babasını model alarak geç uyuma eğilimi gösterebilir. Çocuk uyku saatinde odasına götürülmelidir. Uykuya dalıncaya kadar çocuğa masal ve hikâyeler anlatılması, rahatlatan bir müzik dinletilmesi uykusunun gelmesini kolaylaştırır. Bunun yanı sıra, çocuğu yatağa yatırdıktan sonra günü ile ilgili sohbet etmek çocuğa rahatlatıcı gelebilir. Çocuğun yatmadan önce hareketli oyunlar oynamaması, duygusal gerginlik yaşamaması önemlidir. Ilık bir banyo, loş sessiz bir oda çocuğun rahatlamasına yardımcı fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarının karşılanması uykuya dalmasını kolaylaştıracaktır. Çocukla kaliteli zaman geçirmek tüm alışkanlıkların kazandırılmasında olduğu gibi uyku alışkanlığını kazandırılmasında da Kendi Odasında UyumasıÇocuğun kendi yatağında uyuması, yalnız başına uyuması bir zaman alabilir. Bu sürede, öncelikle kendi başında uyumasına alıştırmak anne babayı görememe kaygısı ile uyumakta direniyorsa, kısa aralıklarla onun odasına gidip ona bakacağınızı söylemek uykuya geçişini kolaylaştırabilir. Bir gece anne babanın yanında yatıyorsa diğer gece kendi başına yatmasına teşvik etmek, anne babanın yanına geldiğinde anne babanın çocuğu yatağına geri götürmesi, uyandığında çocuğun kendisini odasında ve yatağında bulması önemlidir. 2 yaşından sonra da çocuk annesi ile yatıyorsa, burada asıl problem çocuğun annesine bağımlı olmasıdır. Bu durumun çözümlenmesi çocuğun ilerde yaşayabileceği sorunların önüne geçilmesi açısından istememesinin nedenlerini araştırmak korku, yorgunluk, enerji, anne babayı görme isteği vb., bu nedenlere yönelik çözümler oluşturmak önemlidir. Örneğin, çocuk kötü rüyalar gördüğünü uymak istemediğini söylediğinde, bir süre yanında kalmak veya sevdiği bir oyuncağını vermek çocuğu kaygısının azalmasına yardımcı Dr. Adnan ÇobanPSİKİYATRİST-PSİKOTERAPİST Oyunun çocuğun gelişimi üzerindeki etkileri ne kadar önemliyse aynı şekilde oyun materyalleri de çok önemlidir. Oyuncaklar çocuğun seçme, değerlendirme duygusunu ve yaratıcılığını geliştirirken aynı zamanda kendi kendine karar verebilme ve belirli alanlarda beceriler kazanmasına da olanaklar hazırlamaktadır. Bu durumda bizler oyuncakları, gelişim basamakları boyunca çocuğun hareketlerine düzen getiren zihinsel, bedensel ve psikososyal gelişimlerinde yardımcı olan hayal gücünü ve yaratıcı yeteneklerini geliştiren tüm oyun malzemeleridir şeklinde tanımlayabiliriz. Çocuklar için büyük öneme sahip olan çeşitli boyutlar ve renklerdeki oyun malzemeleri, çocukların oynarken hem eğlenmesine, hem de renk, boyut, biçim, şekil gibi kavramları öğrenmelerine yardımcı olur. Çocuk, arkadaşlarıyla birlikte oynarken paylaşmayı, beklemeyi, iş birliği yapmayı da öğrenebilir. Buna ilaveten çocuklar ellerine geçen oyuncakları bozarak, kırarak, parçaları ayırıp birleştirerek hem meraklarını giderir tatmin olurlar hem de objelerin özelliklerini inceler ve keşfederler. Okul öncesi dönemde çocukların oyuncaklara ve oyun materyallerine karşı olan bu ilgilerinin yanı sıra, artan bir yaratıcılık, yetişkine benzeme ve taklit çabası da vardır. Bu noktada anne babaya düşen en büyük görev, alıcı ve öğrenmeye hazır olan çocuğa uygun oyuncakların sunumudur. Anne baba bu dönemde, çocuğun gelişim özelliklerine uygun, ihtiyaç duyduğu ortamı ve materyalleri sağlamaktan sorumludur. Bu dönemde anne babalar tarafından üzerinde önemle durulması gereken bir başka konu da çocukların gelişimlerine katkısı olmayan pahalı ve süslü oyuncakların yerine yaşlarına ve gelişim düzeylerine uygun, uyarıcı ve düşündürücü oyuncakların tercih edilmesidir. Yine bu dönemde yetişkinler çocuklarına gereğinden fazla oyuncak alarak, onların tüm gereksinimlerine cevap vereceklerine inanırlar. Önemli olan oyuncakların çokluğu değil nitelikli Sağlıklı ve Dayanıklı OlmalıdırÇocuğumuza Oyuncak Seçimi Seçilecek oyuncak çocuğun yaşına, gelişim düzeyine, becerisine ve yeteneklerine uygun olmalıdır. Oyuncak, çocukta merak uyandırmalı, çevresini tanımasına yardımcı çok karmaşık olmayıp çocuğun tek başına kullanabileceği özellikte olmalıdır. Oyuncak satın alırken cinsiyet ayrımı yapılmalıdır. Oyuncaklar beceriyi artıracak özellikte olmalı, bu nedenle basitten karmaşığa doğru tercih dayanıklı olmalıdır. Çok fazla oyuncak almak yerine, gerekli durumlarda eski oyuncakları tamamlayacak parçalar satın alınmalıdır. Oyuncağın çok yönlü olmasına dikkat edilmelidir. Bu amaçla kasları çalıştıran, girişimciliği, hayal gücünü artıran, problem çözmeyi ve yaratıcılığı yönlendiren oyuncaklar tercih edilmelidir. Çocuğun yaşına uygun olmayan oyuncaklar alınmamalıdır. Çok basit oyuncaklar çocuğun sıkılmasına, karmaşık oyuncaklar ise kendine güvenini yitirmesine neden olabilir. Çocuğun ihtiyaçlarına cevap vermeyen, fazla gösterişli ve pahalı oyuncaklar alınmamalıdır. Bu tür oyuncaklar çocuğun yaratıcılığını kısıtlayabileceği gibi bozulduğunda da etkisini kaybeder. Çocuğun kendi kendine oynayabileceği oyun malzemelerinin yanı sıra yaşıtlarıyla oynayabileceği oyuncaklarda göze hoş Nitelikleri Nasıl Olmalıdır Oyuncaklar sade, ayrıntıları az, iyi zımparalanmış, köşeleri yuvarlak ve küt olmalıdır. Dayanıklı sağlam olmalıdır. Çok yönlü kullanılabilecek nitelikte olmalıdır. Çocuğun yaş, gelişim düzeyi ve boyuna uygun büyüklerde ve kullanışlı olmalıdır. Paylaşma duygusunu geliştirici olmalıdır. Bakım, tutum, onarımı kolay ve temizlenebilir nitelikte olmalıdır. Yapı ve işleyiş bakımından kolay anlaşılır nitelikte olmalıdır. Çocuğun merak uyandıracak ve ilgisini çekecek nitelikte olmalıdır. Çocuğun kullanacağı her oyuncak kas kuvvetiyle orantılı olmalı ve çocuğa zarar verecek nitelikte olmaması gerekir. Oyuncakların büyüklükleri çocukları tatmin edecek ve kullanacağı büyüklükte olmalıdır. Göze hoş görünmeli yapısı ve biçimi zevkli olmalıdır. Sökülüp takılabilir cinsten olmalı ve çocuk öğrenmek ve araştırmak istediğinde oyuncağı kırmak yerine sökebilmelidir. Çocuğun sağlığına zarar vermeyecek boya ve verniklerle boyanmış olmalıdır. Çocuğun özgürce oynamasının yanı sıra çocukta, gözlem, deney, keşfetme isteği uyandırmalı, sosyal ilişkilerinin gelişmesine katkıda bulunmalıdır. Çocuğun sözlü ifade, okuma yazma ve matematik öncesi kavramları geliştirici nitelikte olmalıdır.

çocuğun tek başına oyun oynamaması